Home » Δελτία Τύπου » ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ 21 ΝOΕΜΒΡΙΟΥ 2009

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ 21 ΝOΕΜΒΡΙΟΥ 2009

»Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, 

που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του,
τη θάλασσα και το φως του ήλιου.
Είναι μικρός ο τόπος μας,
αλλά  η παράδοσή του είναι τεράστια
και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή»

Αυτά τα λόγια του Γ. Σεφέρη δίνουν το έναυσμα σήμερα για τη λειτουργία της συλλογικής μνήμης, γιατί όταν σημαίνουν οι ώρες των μεγάλων επετείων ο λαός συλλογίζεται το παρελθόν, τους ήρωες του, όλους αυτούς που πάσχισαν και πασχίζουν να κρατήσουν ζωντανή την παράδοση και να την μεταλαμπαδεύσουν στις επόμενες γενιές. Ανθρωπιά, γλώσσα,  δικαιοσύνη, ελευθερία,θρησκεία, πατρίδα είναι, θα λέγαμε, οι άξονες και οι αξίες που συνθέτουν την παράδοση και μας οδηγούν στην εθνική αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία. Τα  “Eθνη, όπως αυτά  προσδιορίζονται ως ομάδες ανθρώπων που έχουν κοινή καταγωγή, κοινή γλώσσα και κοινά  ήθη και έθιμα, στην πορεία τους ανά τους αιώνες, έχουν κατά καιρούς δεχθεί απειλές κατά της ακεραιότητάς τους, της ανεξαρτησίας τους, και κατά αυτής της ύπαρξής τους ακόμη.
Ως αντιστάθμισμα στα παραπάνω, έχουν αναπτυχθεί θεσμοί αποτροπής αυτών των κινδύνων και απειλών . ’λλοι βασίζονται σε διεθνείς θεσμούς, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και άλλοι στη δυναμική αντιμετώπιση των απειλών από τις  “Eνοπλες Δυνάμεις κάθε χώρας. Το Έθνος των Ελλήνων, που είναι ένα από τα παλαιότερα και κατοικεί σε μια πολύ ευαίσθητη περιοχή της Γης, υπέκειτο από τις απαρχές της ύπαρξής του σε ποικιλότροπες απειλές . Από νωρίς λοιπόν ανέπτυξε αντανακλαστικά και θεσμούς άμυνας που του επέτρεψαν να επιβιώσει μέχρι σήμερα και κατά την ιστορική του πορεία, να παράξει το πολιτισμικό εκείνο προϊόν που είναι γνωστό σ’όλη τη Γη σαν Ελληνικός Πολιτισμός και πάνω στο οποίο βασίζεται ο παγκόσμιος  πολιτισμός στο σύνολό του. Για τους δύο παραπάνω λόγους, πολύ σωστά το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος αποφάσισε να καθιερώσει μια μέρα μνήμης και τιμής για τις “Eνοπλες Δυνάμεις του, οι  οποίες δεν είναι τίποτε άλλο από την διαχρονικά εκπεφρασμένη απόφαση των  Ελλήνων να υπερασπίζονται την τιμή και την ύπαρξή τους οποτεδήποτε αυτό χρειασθεί. Η ημέρα αυτή, πολύ εύστοχα έχει επιλεγεί να εορτάζεται την ημέρα της εορτής της Παναγίας, γιατί, αφότου ο Ελληνισμός συνάντησε στην πορεία του το Χριστιανισμό, οι Έλληνες πάντα είχαν την Παναγία την Οδηγήτρια λάβαρο ενθάρρυνσης και παρηγοριάς στους αγώνες τους. Η εθνική ελευθερία είναι η αναγκαία προϋπόθεση για τη ζωή ενός λαού. Να δεχτούμε όμως πως το νόημα της ελευθερίας εξαντλείται από την ώρα που ένα έθνος πετάει από πάνω του τα δεσμά της δουλείας και οργανώνεται σε κράτος αυτόνομο; Αν ναι, τότε δεν θα είχαμε τίποτε να προσθέσουμε στο κεφάλαιο της ελευθερίας μας, έξω βέβαια από την ευθύνη να την κρατήσουμε αλώβητη. Με άλλα  λόγια, δεν θα είμαστε παρά απλοί θεματοφύλακες ενός αγαθού που μας χάρισαν οι θυσίες των πατέρων μας. Όμως το ελληνικό ιδανικό της ελευθερίας υψώνει στον άνθρωπο και άλλες απαιτήσεις, πολύ βαριές.
Η έννοια της ελευθερίας ούτε αυτονόητη ούτε μονοσήμαντη είναι.
Ελεύθερος άνθρωπος: στον όρο αυτό δίνει κάθε λαός ανάλογα με την πνευματική του προετοιμασία και την ψυχική του ωριμότητα διαφορετικό περιεχόμενο. Στον αρχαίο κόσμο ελεύθερος, εθνικά ελεύθερος, ήταν και ο Αθηναίος και ο Σπαρτιάτης και ο Πέρσης και ο Αιγύπτιος. Αν τους δύο τελευταίους τους μετρούσαμε πάνω στο κλασικό ελληνικό ιδανικό, δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ελεύθεροι πολίτες, γιατί τους βλέπουμε να σκύβουν το κεφάλι μπροστά σε μιαν επιταγή που τους επιβαλλόταν απέξω. Αντίθετα το κλασικό ελληνικό ιδανικό ζητούσε από τον άνθρωπο να μεταστρέψει τον εξωτερικό εξαναγκασμό σε πειθαρχία εσωτερική: να σεβαστείς και ν” αγαπήσεις το θεό σου, να υπακούσεις στους νόμους της πατρίδας σου, να πειθαρχήσεις στους άρχοντες σου, όχι γιατί σε υποχρεώνουν εκείνοι, όχι γιατί φοβάσαι την τιμωρία τους, όχι γιατί θέλεις να κολακέψεις την εύνοιά τους. Για τον κλασικό Έλληνα η ελεύθερη πολιτεία προϋπέθετε και τον πολίτη ελεύθερο. Όλες οι μεγάλες ανθρώπινες αξίες, για να μείνουν αξίες  έπρεπε να πάψουν να είναι ετεροκίνητες και να δικαιωθούν μέσα στην ψυχή του κάθε πολίτη.
Ιδού και τα ιδανικά της δημοκρατίας, η αντίληψη του δικαίου, της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της ισηγορίας, της παρρησίας, που πρώτη φορά οι Έλληνες κατάκτησαν για λογαριασμό όλων των ανθρώπων και όλων των εποχών.
Μέσα σ” αυτή την κοινωνία  θεμελιώθηκαν η Φιλοσοφία και οι Επιστήμες, οι Τέχνες και τα Γράμματα, τα ερείσματα του σύγχρονου πολιτισμού. Ο Περικλής  στον Επιτάφιο λόγο του παρουσιάζει τον Αθηναίο πολίτη να πολιτεύεται ελευθέρως και στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή χωρίς όμως ασυδοσία, γιατί υπάρχουν φραγμοί που ξεκινούν από τον εσωτερικό σεβασμό. Και αυτός ο εσωτερικός σεβασμός οδηγεί τους πολίτες στην ευψυχία, αφού ζουν σε μια πολιτεία  που τολμά, για όσα πρόκειται να επιχειρήσει, να κρίνει με τη λογική, να κατανοεί, να αποφασίζει και να πράττει.

«Κράτιστοι δ” αν την ψυχήν δικαίως κριθείεν
οι τα τε δεινά και ηδέα σαφέστατα γιγνώσκοντες
και δια ταύτα μη αποτρεπόμενοι του κινδύνου»

Την ίδια ευψυχία συναντάμε πολλούς αιώνες αργότερα όταν ο Κολοκοτρώνης  δίνει εκείνη την περίφημη απάντηση στον Ιμπραήμ που τον απειλεί:

«όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνον πέτρα απάνω
στην πέτρα να μη μείνει, ημείς δεν προσκυνούμε.
Μόνον ένας Έλληνας να μείνει θα πολεμούμε,
και να μην ελπίζεις πως την γη μας θα την κάμεις δική σου,
βγάλ” το από το νου σου».

Μύρια τα παραδείγματα της ελληνικής ευψυχίας ανά τους αιώνες δικαιώνουν τον σημερινό εορτασμό προς τιμήν των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τι όμως προσδιορίζουμε με τον όρο Ελληνικές  Ένοπλες Δυνάμεις ; Με την ευρύτερη έννοια, περιλαμβάνονται  στους κόλπους τους, οι Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι. Τά ξύλινα τείχη του Θεμιστοκλή στη Σαλαμίνα. Οι τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι  νεκροί των Θερμοπυλών .
Οι εκπολιτιστές στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Διγενής και οι Ακρίτες όλοι. Οι  Βυζαντινοί του Νικηφόρου Φωκά. Του Ηρακλείου.
Του Βασιλείου του Β”. Οι υπερασπιστές διαχρονικά της Βασιλεύουσας.
Οι Κλέφτες και οι Αρματωλοί των χρόνων του σκότους .Οι αναγεννήτορες του Έθνους του 1821. Οι άτυχοι μαχητές του 1897. Οι Βαλκανιονίκες.
Οι μαχητές του Α” Παγκοσμίου  Πολέμου και της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
Οι ήρωες του 1940-41. Οι πολεμιστές της Μέσης Ανατολής. Οι Αντάρτες της Εθνικής Αντίστασης. Οι αγωνιστές στην Κύπρο. Οι αεροπόροι του Αιγαίου. Οι τρεις των Ιμίων.
Οπωσδήποτε όμως και το σημερινό προσωπικό, άνδρες και γυναίκες, μόνιμοι και έφεδροι, που έχοντας αδράξει γερά τη σκυτάλη από όλους τους προηγούμενους, πορεύονται σοφά και σε απόλυτη σύμπνοια με ΟΛΟ τον Ελληνικό λαό του οποίου άλλωστε αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι.
Και η  σύμπνοια αυτή εδραιώνεται μέσα από την αγάπη για  την πατρίδα, τον πατριωτισμό των σύγχρονων Ελλήνων , πατριωτισμό που εκδηλώνεται και πρέπει να εκδηλώνεται μέσα από την αγάπη για τη δημοκρατία, την ελευθερία, τον ανθρωπισμό, μέσα από  την προσπάθεια των φωτισμένων ανθρώπων, πνευματικών και πολιτικών ηγετών για μια ουσιαστικότερη μόρφωση του ελληνικού λαού  με φάρο πάντα τις δικές του αξίες  στις δύσκολες και ευμετάβλητες εποχές που διανύουμε.
Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια η παλαιότερη κατάσταση της παγκόσμιας ισορροπίας έχει ανατραπεί πλήρως. Ο διπολισμός, έχει δώσει τη θέση του στη μονοκρατορία. Αυτή όμως έχει φέρει στην παγκόσμια Υπερδύναμη την αλαζονεία. Λόγω αυτής, παράλληλα με τις παραδοσιακές απειλές που υπάρχουν από τα ανατολικά αλλά και από τα βόρεια, και για τις οποίες δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε, νέου είδους κίνδυνοι δημιουργήθηκαν. Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με την ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό τους σε μέσα και μεθόδους, που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια, έχουν  καταστήσει δυνατό να δίνουν στον Ελληνικό λαό το μέτρο εκείνο της ασφάλειας που είναι αναγκαίο, ώστε αυτός απερίσπαστος, να ασχολείται με τα ειρηνικά του έργα. Παράλληλα όμως, η Ελλάδα όντας χώρα παραδοσιακά φιλειρηνική, έχει στείλει στρατευμένα παιδιά της και πέρα από τα Ελληνικά σύνορα για να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ειρήνης σε ταραγμένες περιοχές, αλλά και να στηρίξει λαούς κατατρεγμένους για να βρουν το βηματισμό τους. Ο Ανθρωπισμός είναι άλλωστε αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής παράδοσης. Έχοντας λοιπόν βρει το μονοπάτι στο οποίο οι άξιοι περπατούν, πορεύονται οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και μαζί μ” αυτές και όλοι εμείς.  

Χτυπά η καμπάνα του μεσημεριού
  Κι αργά στις πέτρες τις πυρρές χαράζονται τα γράμματα:
ΝΥΝ και ΑΙΕΝ και ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το τίμημα.